You may lost your physical paradise .... But paradise within. ก็ทำนองสุขได้ด้วยใจตน ชีวิตจะเหมือนอยู่ในสวรรค์หรือนรกก็แล้วแต่ใจเราสั่ง .. | .. เมื่อต้นปีดูอนิเมเรื่องหนึ่งแล้วร้องไห้ มีเรื่องราวที่ทำให้รับรู้ได้ถึงความผูกพันธ์ที่แข็งแกร่งและรักที่แท้จริง .. "จะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเธอเด็ดขาด แม้คนๆนั้นจะเป็นตัวชั้นเองก็ตามที" .. | .. - [ ความผูกพันธ์ของคนต่างสายเลือดที่ไม่ได้เป็นคู่รักกัน ] - .. แต่ก็ยังมีความรักและความหวังดีให้กันได้ถึงขนาดนั้น .. | .. รู้สึกว่าความสัมพันธ์เหล่านั้นเป็นอะไรที่จี้ใจดำตัวเอง ความสัมพันธ์ที่หัวใจบอกมาว่า "คนเหล่านั้น" คือ "สมบัติที่ล้ำค่า" .. สมบัติที่เราอยากจะปกป้องเอาไว้ให้ได้ .. | .. กับความรู้สึกที่ว่า "แม้จากนี้ไปจะไม่ได้พบหรืออยู่ใกล้ชิดกันอีกแล้ว (Physical Paradise) แต่ชั้นจะไม่ยอมใช้ความทุกข์ความลำบากใจของเธอเป็นเครื่องแลกเปลี่ยนเพื่อสนองความเห็นแก่ตัวของชั้นเอง .. I'll definitely eliminate your misfortune. แม้จะต้องแลกด้วยความทุ่มเทและเวลาทั้งชีวิตของชั้นก็ตามที" .. | .. ใช่ .. ความรักความผูกพันธ์ที่แข็งแกร่งแบบนั้นก็มีอยู่ในใจเราเหมือนกัน .. เพราะงั้น "Paradise within" จึงมีได้ทุกวัน .. | .. เพราะอยาก-[ป้องกัน]-ไม่ให้ตัวเองกลายเป็น"คนที่ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว" .. ถึงได้พยายามรักษา"สมบัติล้ำค่าที่มีอยู่"ไว้อย่างสุดกำลัง .. | .. ไม่ใช่ว่าต้องรอให้สูญเสียสิ่งเหล่านั้นไปก่อนแล้วเพิ่งจะมารู้ตัว..และมาทุ่มเทเพื่อเรียกร้องให้ได้มันกลับคืนมาในเวลาที่สายเกินไปแล้ว .. | .. | .. นับวันก็ยิ่งมี "สมบัติล้ำค่า" มากขึ้นเรื่อยๆ .. รู้สึกดีกับตัวเองที่สุดก็ตรงนี้แหละนะ .......... | .......... ว่าแต่ จะมีใครมองว่าเราเป็นสมบัติล้ำค่าของเค้าบ้างมั้ย? .. คนที่จะมาพูดกับเราว่า "ความไม่เป็นทุกข์ของเธอ เป็นสิ่งที่ชั้นรู้สึกว่าสำคัญที่สุด" .. "จะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเธอเด็ดขาด แม้คนๆนั้นจะเป็นตัวชั้นเองก็ตามที" ..

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ถ้าบอกว่าสมบัติ เรารู้สึกว่าเหมือนกับมันเป็นสิ่งของนะ
เพราะงั้นเราคงไม่บอกว่าใครเป็นสมบัติของเรา แต่ "ความทรงจำและความรู้สึกดี ๆ ระหว่างเรา" นั่นคือสิ่งที่มีค่าและอยากจะรักษาและสร้างความทรงจำใหม่ ๆ ร่วมกันให้มันยังคงเต็มเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะยิ่งขึ้นต่อไปล่ะมั้งนะ

#1 By บัส on 2009-06-28 20:34

คำว่าสมบัติ มันเป็นบทพูดในอนิเม หึๆๆ รีเพลย์ดูฉากนั้นตั้งหลายรอบแน่ะ!
เป็นคำที่ดูไพเราะและลึกซึ้งได้ใจความากเลยนะคะ แต่บางครั้งเราอาจจะไม่ได้เ็ป็นสมบัติอันล้ำค่าของคนที่เราอยากจะให้เป็น แต่เราอาจจะเป็นสมบัติล้ำค่าของใครอีกหลายๆ คนที่เรามองข้ามเขาไปนะคะ

พอพี่พูดถึงคำว่า "สมบัติ" แล้วนึกถึงคำพูดในนิยายเรื่องหนึ่งคะ
"ทำไมถึงไม่รักษาสมบัติล้ำค่าในมือ แต่กลับไปแสวงหาเศษแก้วที่เกลื่อนกลาด"
ในเรื่องหมายถึงว่าทำไมเราถึงไม่รักษามิตรภาพของคนที่เรามีให้ยั่งยืน แต่กลับไปแสวงของคนอื่นที่เราคิดว่าดีกว่า ทั้งๆ ที่สิ่งที่เรามีอยู่นั่่นแหละคือของที่ดีที่สุดสำหรับตัวเรา

#3 By Alizzabeth on 2009-06-28 21:16

/แปะมือกับหนู อลิซาเบธ .. ใช่เลย บทบรรยายแบบนั้นแหละ โดนใจมาก >,< ฮึๆๆ เก่งนะเรา อ่านแล้วเข้าใจอารมณ์ของทางนี้ด้วย ฮี่ๆ
แหะๆ เป็นคนชอบอ่านหรือชอบจำอะไรที่มันเป็นแง่คิดหรือซึ้งๆ นะคะ พออ่านแล้วมันก็รู้สึกมีความสุขและตื้นตัน

แต่ชอบคำพูดของคนดังอีกคนหนึ่งนะคะเป็นชาวอังกฤษ (จำชื่อท่านไม่ได้นะคะ
"จินตนาการจุดประกายฝันให้เป็นจริง"

#5 By Alizzabeth on 2009-06-28 22:30

มีมุมมองเหมือนน้องนุ่นตรง

รู้สึกดีที่นับวันก็ยิ่งมี "สมบัติล้ำค่า" มากขึ้นเรื่อยๆ ...

แต่ไม่ค่อยสนใจการเป็นสมบัติล้ำค่าของใครสักเท่าไหร่แฮะ sad smile

#6 By cg on 2009-06-28 23:23

เศษแก้วเกลื่อนกลาดก็มีความงามในตัวของมัน เหมือนรั้วข้างบ้านที่เอาขวดปากฉลามมาโบกปูนฉาบไว้ เวลาเย็นๆที่แสงแดดส่องผ่านใบไม้ที่สั่นไหวมากระทบกับแนวกำแพงที่มีขวดเต็มไปหมดนั้นมันสะท้อนแสงระยิบระรับเหมือนได้มองแสงสะท้อนสีเขียวๆจากทะเล สวยงามมาก แต่ถ้าอยากได้เศษแก้วมาครอบครอง มันก็ต้องโดนบาดแน่ๆ แต่มันน่าลองมั้ยล่ะ

#7 By ผ่านมาเพราะแทก paradise (58.9.184.60) on 2009-06-29 17:10

มันอาจจะน่าลองสำหรับคนชอบลองและกล้าที่จะเสี่ยงนะคะ

แต่เศษแก้วบางชิ้นแม้จะสวยงามสักเพียงใด แต่มันก็ไม่ใช่สำหรับเราอยู่ดี แม้คนอื่นจะว่ามันเป็นสมบัติที่เลอค่า แต่สำหรับเราแล้วมันอาจจะไม่มีประโยชน์เลยก็ได้

สมบัติแต่ละชิ้นไ่ม่ใช่ดูที่ว่าสวยงามเพียงใด แต่ต้องดูว่ามีค่ามากน้อยเพียงใดสำหรับเรา...เพราะสำหรับเด็กบางคน ของพังๆ ชิ้นหนึ่งก็เป็นที่พึ่งทางใจอันแสนล้ำค่าแล้วละคะ

#8 By Alizzabeth on 2009-06-29 22:08

ก็เห็นด้วยนะหนู ที่บอกว่า บางทีของเล่นเก่าๆพังๆอาจมีคุณค่าทางจิตใจสำหรับเรามากก็เป็นได้ (ก็เคยมีประสบการณ์แบบนั้นเลยรู้ดี ฮะๆๆ) .... | .... แต่สิ่งที่ทางนี้คิดอีกอย่างก็คือ .. บางทีที่พึ่งทางใจของเรา อาจเป็นสาเหตุที่ทำให้คนอื่นๆรอบตัวเรารู้สึกหดหู่ก็เป็นได้) .. อารมณ์ประมาณ คนรอบตัวเราเห็นว่าเราโดนแก้วบาดอยู่เรื่อยๆ เลือดออกซิบๆไม่หยุดง่ายซะที ใครๆก็เตือนตะโกนเรียกแล้วก็ไม่ฟัง ยังอยากลองแตะลองคว้าและพยายามหาข้อดีให้กับสิ่งที่ดีแต่ส่งผลร้ายแก่ตัวเราต่อไป .... ให้นึกภาพ ว่าคนรอบตัวที่มาเห็นเหตุการณ์แบบนี้เค้าจะรู้สึกอย่างไร .. (ถ้าถามทางนี้ ทางนี้เองคงบอกได้แค่ว่า มันน่าสลด) .... | .... อืม จริงๆแล้ว ชีวิตจริงซับซ้อนเนอะ ถึงจะหาคำมาเปรียบเปรยได้เป็นร้อยเป็นพัน แต่ก็ไม่มีนิยายไหนครอบคลุมไปหมดทุกแง่มุม พูดไปแล้วเรื่องราวก็จะยิ่งกว้างขึ้นเรื่อยๆ แล้วแต่ว่าคนจะมองจากมุมไหน หรือสำหรับคนบางคนก็เรียกได้ว่า แล้วแต่จะแถไปเรื่อยๆ หึๆๆ .... | .... ยังไงก็แล้วแต่ โดยส่วนตัวแล้วรู้สึกว่า จะเปรียบอะไรก็เปรียบไป แต่ให้เป็นไปในทางที่สร้างสรรค์ก็พอ .... บล็อกนี้เด็กๆอ่านเยอะซะด้วยสิ ถึงจะไม่มาคอมเมนต์กันก็เถอะ (แต่ชวนคุยและตอบผ่านทางเอ็มเพียบเลย) .... (- 3-) คอนเซปบล็อกนี้พยายามไม่ใส่วิธีคิดที่เสี่ยงๆอันตรายๆให้เด็กๆนะ เพราะมันไม่เท่ห์ เอ๊ย ไม่ใช่ .. เพราะเรารับผิดชอบผลที่เกิดขึ้นแทนเค้าไม่ได้ต่างหากล่ะ .. ฉะนั้น ไม่ควรพิมพ์อะไรที่เป็นการจุดประกายให้เด็กไปทำอะไรแผลงๆ .. นะจ๊ะ :-P
อืม..ฟังพี่ฟิลแล้วรู้สึกขำๆ นะคะ นึกถึงอะไรขึ้นมาอย่างหนึ่งเลย (เริ่มแถตามที่พี่บอกเลยละคะ)

พี่บอกว่า...บล็อกนี้เด็กๆ อ่านเยอะ อย่าจุดประกายอะไรที่ทำให้เด็กคิดทำอะไรแผลงๆ

คือว่า...ถ้าไอ้คนทำเป็นเด็กละคะ อิๆ

เข้าทำนองเดียวกับที่บอร์ดแต่่งนิยายพี่ผู้ใหญ่ออกมาประท้วงปราวๆ ว่าห้อมแต่งฟิค Y เพราะบอร์ดนี้เด็กแยอะ แต่พี่ๆ เขาจะรู้ไหมหนอ ว่าไอ้คนแต่งนั่นแหละคะคือเด็ก

#10 By Alizzabeth on 2009-06-30 22:23