Bangkaew no Monogatari

นอกจากการมีร่างกายที่ทนทานต่อแรงกระแทกของยานพาหนะทุกชนิดแล้วเนี่ย
จะทนทาน(อดทน)กับเรื่องอื่นๆบ้างจะได้ไหมหนอ....?

เมื่อถามตัวเองขึ้นมาแบบนี้แล้ว...
คำตอบที่อยากจะตอบกลับให้ตัวเองก็แน่นอน...
"มีสิ ซักวันนึงแหละ ที่จะอดทนได้ยิ่งกว่าใครๆ"
อย่างที่ได้ตั้ง"เส้นทาง"เอาไว้ เมื่อสมัยที่อยู่ปี3 เทอม1

"เบื้องหลังความเงียบที่เก็บซ่อนความรู้สึกนานับประการ........ฉัน.....จะเติบโตขึ้น...."

จริงๆแล้วเป็น Title ในบล็อคที่เคยเขียนไว้เมื่อ 22 ก.ค. 2005
http://sd-bangkaew.spaces.live.com/blog/cns!D9A7A9418C01ECEE!133.entry
เนื้อความในบล็อคของวันนั้นก็คือ...

ถึงจะสับสน ถึงจะไม่ใช่คนที่มั่นคงกับจุดหมายที่วางเอาไว้
แต่ไม่ว่ายังไง ก็คาดหวังว่าตัวเองจะเข้มแข็งขึ้นได้เรื่อยๆโดยไม่ไปออดอ้อนใคร
โดยไม่ต้องเอาปัญหาของตัวเองไประบายให้ใครฟัง.....ถึงแม้ว่าคนรอบตัวหลายคนจะค้านว่า
"ไม่ดีหรอก มันจะกลายเป็นเก็บกด"
แต่เบื้องหลังแล้วอยากจะให้คิดว่า
เราอยากทำให้ได้...
กับการที่สามารถสะสางปัญหาในใจตัวเองได้โดยที่ไม่ต้องให้คนอื่นมารู้สึกอึดอัดร่วมไปกับเราด้วย
การระบายความในใจให้คนอื่นฟังก็เป็นเรื่องดี
แต่แน่นอนว่ามันก็เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงลำบาก ถ้าจะไม่ทำให้คนที่มารับฟังเราต้องรู้สึกอึดอัดใจไปด้วย
ถึงแม้ว่าจะอยากให้มีคนมาช่วยแบ่งเบาความรู้สึกที่หนักอึ้งนี้ด้วยก็เถอะ
แต่ถ้าทำแบบนั้นแล้วก็รู้สึกว่าตัวเองจะไม่ได้เป็นผู้ใหญ่ที่ดีซักทีน่ะสิ
คิดได้ดังว่าก็เปิดเพลงฟังไปเรื่อยๆ เพื่อให้ตัวเองผ่อนคลาย เพื่อให้มันช่วยเตือนใจอยู่เรื่อยๆว่า
"ณ ท้ายที่สุด ฉันจะเป็นคนที่เข้มแข็งพอ....พอที่จะสะสางทุกๆปัญหาให้มันจบลงได้ภายในใจตัวเอง"

แต่แหม..."เส้นทาง"ที่คาดหวังไว้นี่ มันช่างเดินทางลำบากจริงหนอ
แค่นึกแค่ฝัน ใครๆก็ทำได้
แต่การจะเดินไปใน"เส้นทาง"นั้นได้จริงๆนี่สิ ยากเหลือคณา...

แต่ถึงกระนั้นก็ตามที
จะไม่ขอคืนคำหรอกนะ
ถึงแม้ว่าช่วงครึ่งปีที่ผ่านมาจะทำได้บ้างทำไม่ได้บ้าง
แต่คิดว่าจากวันนี้ไป ... มันจะดีขึ้นเรื่อยๆ

"เพราะในท้ายที่สุด...ฉันอยากเป็นที่พึ่งพิงของคนที่ฉันรักให้ได้"

แม้ตอนนี้จะดูเป็นคนอ่อนแอเมื่อเทียบกับหลายๆคนที่อยู่รอบข้าง
แต่ฉันสัญญา
ว่าจะมีซักวันหนึ่ง
ที่ฉันจะเป็นที่พึ่งพิงให้ทุกๆคนได้มากยิ่งกว่าใครๆ

บอกมาสิว่าต้องการอะไร
ฉันจะเตรียมตัวเองให้พร้อม ... เพื่อที่จะทำในสิ่งที่เธอเรียกร้องให้มันเป็นจริงขึ้นมาให้ได้
บอกมาสิว่าต้องการใครซักคนมาอยู่เคียงข้าง
ฉันจะเดินทางไปหาเธอ ... เพื่อไปอยู่เคียงข้างเธอให้ได้จริงๆ
ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน ไม่ว่าเธอจะร้องเรียกหาฉันในเวลาใด
ฉันจะพยายามปลดทุกๆพันธนาการที่คล้องตัวฉันเอาไว้
เพื่อให้ได้มาซึ่ง "เวลา"
เพื่อที่จะสามารถทุ่มเทแรงกายและแรงใจเพื่อเธอได้อย่างเต็มที่
เพื่อเธอ
"คนที่ฉันรัก"
... ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม ...

##########################################

ที่มาของความมุ่งมั่นทั้งหลายนี่ก็เริ่มจุดประกายจากเพลงนี้

Comment: โทบิระ โนะ มุโค เฮ (Beyond the door) ความหมายของเพลงมันก็ประมาณ ถึงแม้จะเจ็บปวด แต่ก็ขอให้เข้มแข็ง ขอให้พยายามก้าวต่อไป ไม่งั้นแล้ว สิ่งดีๆก็คงไม่เกิดขึ้น....ขอให้เดินหน้าไป.....เพื่อให้ห่างออกไปจากประตูตรงนี้........
ทำนองนี้แหละ...

##########################################

และอีกเพลงนึงที่มาช่วยเสริมให้ใจตัวเองมีความมั่นคงเพิ่มขึ้นอีกเป็นเท่าตัวก็คือ
"realize"
เป็นเพลงญี่ปุ่นอีกเหมือนกัน
ดูจากชื่อเพลงก็อาจจะคุ้นๆ สำหรับคนที่เคยอ่านบล็อค
"Realize" : ที่มาของ"ความรู้สึกนึกคิดตราบชั่วชีวิต"
นี่มาแล้ว
(6 ธ.ค. 2005)
[Click ที่ Title เพื่อเข้าไปอ่านรายละเอียดบล็อคได้]

เนื้อหาสำคัญของเพลง "realize" นี่ก็อยู่ตรงที่ประโยคแรกของเพลง
" I can mayowazu ni susumou"
หรือที่แปลว่า
" I can go forward without losing my way."
นั่นเอง

############################################

และเพื่อให้เป็นไปตามประโยคที่ว่า

"ณ ท้ายที่สุด ฉันจะเป็นคนที่เข้มแข็งพอ....พอที่จะสะสางทุกๆปัญหาให้มันจบลงได้ภายในใจตัวเอง"

ก็เลยอยากจะปลุกความกระตือรือร้นให้ตัวเองซะหน่อย
อยากจะเป็นคนที่สามารถยืดหยัดได้ด้วยตัวเองในยามที่รู้สึกเหนื่อยล้าและท้อแท้ใจ
ไม่งั้นแล้ว ก็คงต้องวิ่งไปหา"กำลังใจ"จากคนรอบข้างอยู่เรื่อยๆ
และถ้าหากว่ามัวแต่ไปขอความช่วยเหลือจากคนอื่นเขาอย่างนี้เสมอๆ
แล้วเมื่อไหร่กันล่ะ? ... ที่เราจะกลายเป็น"ที่พึ่งพาของคนที่เรารักได้"

... เพราะฉะนั้น ... อย่างน้อยๆ ...
ก็ขอให้บล็อคในวันนี้ เป็นสิ่งเตือนใจให้ตัวเราเองระลึกได้อยู่เสมอ
ถึง"เส้นทาง"ที่อยากจะก้าวเดินไปข้างหน้า

และในขณะเดียวกันนั้นก็ขอให้จำใส่ใจอยู่เสมอนะว่า

"ถ้าหากสูญเสียเส้นทางที่มองเห็นไป ก็ขอให้ถามหัวใจถึงจุดหมายปลายทาง"

"กำลังใจที่ไม่มีวันหมด" หาได้จากตัวเราเองทั้งนั้นแหละ
ขอเพียงแค่หนักแน่นและเข้มแข็งให้ได้

... ก็ ... ขอให้คำพูดประโยคที่ว่านี่ ...
เป็นแรงใจให้แก่ฉันคนนี้ไปได้เรื่อยๆ
เพื่อเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ไปสู่"เส้นทาง"ที่ดีๆยิ่งๆขึ้นไป

เพื่อที่ว่า ... ในซักวันหนึ่ง ...
ฉันจะได้เป็นที่พึ่งพิงของคนอื่นๆบ้าง
ไม่ใช่ได้แต่ขอพึ่งพิงคนอื่นอยู่เรื่อยไป
.
.
.
REALIZE
I can go forward without losing my way.
Until my wish comes true, I'll remain with a smile.

ทำให้เป็นจริงให้ได้สิ
กับการที่จะเดินไปตามทางที่ตัวเองเชื่อโดยไม่หวั่นไหว
และจนกว่าสิ่งที่คาดหวังไว้จะสามารถกลายเป็นจริงได้
ขอให้รักษามันไว้ให้ได้นะ รอยยิ้มบนใบหน้านั่นน่ะ
อย่างน้อยๆก็ถือเป็นการแสดงออกมาซึ่งความสุข
เพื่อไม่ให้คนรอบข้างรับรู้ถึงความรู้สึกที่แท้จริง
ก่อนที่เราจะไปถึงวันที่สามารถจะเข้มแข็งได้จริงๆ

"เบื้องหลังความเงียบที่เก็บซ่อนความรู้สึกนานับประการ........ฉัน.....จะเติบโตขึ้น...."

edit @ 30 Jan 2008 16:13:21 by Phil

edit @ 5 Feb 2008 17:19:29 by SD Bangkaew (Phil)